वर्ष 2007-लाई फर्किएर हेर्दा
वर्ष 2007 बितिसक्यो अब हामी नयाँ वर्ष 2008-को स्वागतमा जुटेका छौं। नव वर्ष हामी सबैका निम्ति मंगलकारी बनोस् यही कामना हुन्छ सबैको। नव वर्षको शुभकामनाहरू साटासाट गर्ने यस महत्वपूर्ण क्षणमा केही क्षण बितेको वर्षको अवलोकनका लागि पनि खर्च गरे आउँदो वर्षको रूप रेखा तयार गर्न सहज हुन्छ। पुरानो वर्षको मूल्याङ्कन र समीक्षाद्वारा भएका गल्तीहरू खुट्याएर आउँदा वर्षहरूलाई अझ प्रभावकारी बनाउनसकिन्छ। यसैले बितेको वर्ष आफूवरिपरी के कस्ता घटना घटे त्यसको सबैले यस क्षणमा आएर चिन्तन- मनन् गर्नुपर्छ।   Read more >>

पत्रकारिता जगत अनि आजको समय
आज हामीसमक्ष कसरी उत्कृष्ट पत्रकारिता दिने र यसमा देखा परेका चुनौतिहरूको सामना कसरी गर्ने भन्ने प्रश्न जटिल रूपमा देखा पर्दै गइरहेछन्। समयको प्रभाव सँगसँगै हाम्रो नेपाली पत्रकारिता क्षेत्र अघि बढ्न सकिरहेको छ कि छैन भन्ने कुराहरूलाई मनन् गर्न जरुरी भइसकेको छ। यसै त आलोचनालाई शिरोधार्य गर्न हामीलाई त्यति कठिनाई नहुनुपर्ने हो, किनभने यसले हामीलाई प्रतिकूल विचारहरूको जानकारी गराउँछ। कतिपय स्थितिमा हाम्रा कमी-कमजोरीहरूलाई पनि हामीले सुधार्ने मौका पाउन सक्छौं। आलोचाको अर्थ हेमशा नकारात्मक कुराहरू मात्र हुँदैनन्, त्यसमा समाज, राष्ट्र र आर्थिक रूपलाई कसरी बढाउनुपर्ने भन्ने कुराहरू रहेका हुन्छन्। आज हामीसमक्ष रहेका मूल चुनौतिहरूमा नेपाली जगतको पत्रकारितालाई कसरी र कुन रूपमा कम से कम राष्ट्रिय प्रिण्ट मीडियासमक्ष पुऱ्याउने भन्ने प्रश्न प्रमुख रूपमा रहेको देखिन्छ।  Read more >>

QUALITY EDUCATION
Quality in education is not a localized subject confined to the boundary of our state alone but it has been the concern of the whole of our nation at the present stage. Immediately after independence our nation’s priority was on quantitative expansion of education so that the fruit of freedom and democracy could be appropriately utilized by the citizens because, illiterate people can’t utilize their rights and franchise intelligently. But, during the last decade or so, there has been a cry for a shift in our emphasis and priority from quantity to quality of our inputs in education especially the transaction of curriculum at all stages of education. Read more >>

शान्ति छेत्री
शान्ति छेत्री शिष्ट, मृदु र विशिष्ट नारीको नाउँ हो । उनी मान्छेप्रति अत्यन्तै सकारात्मक धारणा राख्ने गर्छिन् । स्रष्टा, सृष्टि र दृष्टिकी उनी साक्षात् प्रतिमा नै हुन् । उनको लेखनीलाई उनको सकारात्मक व्यक्तित्वको चमकले ढाकेको पाइन्छ र उनको व्यक्तित्वलाई चाहिँ उनका रचनाका सौर्न्दर्यले छोपेको देखिन्छ ।शान्ति छेत्री बौद्धिकतामा बाँधिएकी स्रष्टा हुन् । साहित्यका विविध क्षेत्रमा उनको उत्तिकै बाहुल्य छ।उनी निबन्ध, कविता र कथामा त्यत्तिकै प्रखर देखिन्छिन् । खास गरेर स्कुले जीवनदेखि नै उनी सृजनामा आबद्ध थिइन् ।  Read more >>

Blood Report
Surya Bahadur Karki is his real name. He has earned a lot of name in his native place. He is addressed as SuryaBabu by everyone. After having lost most of his land to government project and amassed crores in compensation, have migrated to town. SuryaBabu now has beautifully constructed house and is settled. A high rise building, where from the top many buildings can be seen. While in the village, he commanded certain degree of respect, but as of now he is every time gloomy and sad. Frankly speaking he is never happy in the town he’s settled. Man Maya Karki is his wife who has been able to establish her identity after coming to town. Read more >>

The Expanding Universe
Abandoning ancestral homelands of meaning
words find new shelter,
From lisping and napkins
through the attires, moustaches of youth.
I’m heading towards wrinkles and walking sticks.
From where I stand
the graveyard is nearer than my home.
The noonday shadow
under my foot
stretches in the afternoon.
Everything is running farther: Read more >>

सिक्किममा नेपाली साहित्यको गतिविधि
साहित्यानुरागी-अगमसिंह तामाङ, पदमसिंह सुब्बा, तुलसीबहादुर छेत्री औ निमा वाङ्दी तार्गेनहरूका नामको पहिलो अक्षर टिपेर अपतन साहित्य परिषद्-को स्थापना सन् 1947-को अप्रेल महीनामा सिक्किमको राजधानी गान्तोकमा भयो। त्यस समय सिक्किममा राजतन्त्र थियो अनि भारतमा स्वतन्त्रताको लागि क्रान्ति चरममा पुगेको थियो। यस्तो परिवेशमा नेपाली समुदायले संस्था खोलेर आफूलाई चिन्हित गराउन खोज्ने प्रयासलाई राजदरबार तथा अऩ्य समुदायले शंका गर्नु स्वाभाविक थियो। संस्था खोलियो तर समय अनुकूल नभएकोले प्रायः छ महीनासम्म परिषद् भित्रभित्रै लुकेर बस्यो। परिषद् गुप्तहरूमा रहे पनि यसका सदस्यहरूले रचेका रचनाहरू विभिन्न पत्रिकामा देखापर्न थाले। Read more >>

BOARD OF DIRECTORS

VISIT SIKKIM